Θεραπευτικές ιδιότητες της Γλιστρίδας

Η γλιστρίδα είναι ένα… ευεργετικό ζιζάνιο. Παλιότερα χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά στη διατροφή στις αγροτικές περιοχές και όχι μόνο. Έχει ιδιαίτερη γεύση είναι πολύ ωφέλιμη και έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Το αστείο είναι ότι όταν σε έναν οργανισμό υπάρχει έλλειψη Ω3 οι ειδικοί συστήνουν συμπληρώματα ή παχιά ψάρια, ενώ η απλή και ταπεινή γλυστρίδα «τα έχει όλα και συμφέρει» που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση. Δυστυχώς είναι ένα από τα παραμελημένα φυτά της ελληνικής υπαίθρου παρά το γεγονός ότι έχει υψηλή διατροφική αξία.

Είναι δύσκολο να την πετύχεις ακόμα και στη λαϊκή.

Όπως υπογραμμίζει ο γεωπόνος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Χανίων

«Αποκλαδώσεις δέντρων εντός του αστικού ιστού»

Παρέμβαση του παραρτήματος Αν. Μακεδονίας του ΓΕΩΤΕΕ στους δήμους των Π.Ε. Δράμας, Καβάλας, Σερρών και Θάσου σχετικά με τις αποκλαδώσεις δέντρων εντός του αστικού ιστού.




Θέμα: «Αποκλαδώσεις δέντρων εντός του αστικού ιστού»

Το Παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας ως ο θεσμοθετημένος σύμβουλος της πολιτείας σε θέματα πρωτογενούς παραγωγής και προστασίας Περιβάλλοντος θέλει να σας θέσει ένα θέμα που αφορά την διαχείριση του πρασίνου εντός των αστικών περιοχών της Ανατολικής Μακεδονίας.

Συγκεκριμένα και με αφορμή δημοσιεύματα στο Τύπο αλλά και παρατηρήσεις μελών μας σχετικά με το κλάδεμα και την αποκλάδωση δέντρων που έλαβε χώρα σε κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, πάρκα, άλση και δενδροστοιχίες Δήμων των Περιφερειακών Ενοτήτων Δράμας, Καβάλας και Σερρών, η Δ.Ε. του Γ.Ε.Ω.Τ.Ε.Ε. -Παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας, προκειμένου να διευκολύνει το έργο σας, παραθέτει απόψεις ειδικών επιστημόνων επί του θέματος.

Κολοκύθι

Γενικά:

Μονοετή έρποντα φυτά, σπάνια με όρθια ή θαμνώδη βλάστηση. 

Η ρίζα τους είναι πασσαλώδης και φθάνει σε βάθος 40-50 cm. 

Απ’ αυτήν ξεκινούν πολλές πλευρικές που αναπτύσσονται πλάγια και προς τα κάτω.
Οι βλαστοί του έρπουν σε μεγάλο μήκος που μπορεί να φθάσει τα 8-10 m. 

Τα άνθη του είναι δικλινή και σπανιότερα ερμαφρόδιτα. Εχουν μεγάλο μέγεθος και είναι κίτρινα. 

Τα αρσενικά καταναλώνονται και σαν λαχα­νικά για ντολμάδες, είναι περισσότερα από τα θηλυκά και βρίσκονται στο κέντρο των φυτών αντίθετα από τα θηλυκά που βρίσκονται στην περιφέρεια σε βλαστούς τρίτης τάξεως και πάνω. 

Η γονιμοποίησή τους γίνεται κυρίως με τις μέλισσες, μεταξύ των φυτών της φυτείας, των ποικιλιών και των ειδών του γένους Cucurbita, όχι όμως και μεταξύ των γενών, (δηλαδή με τα αγγούρια, τα πεπόνια, τα καρπούζια).

Οικογένεια: Cucurbitaceae (=κολοκυνθών)

Για την ωρίμανση των καρπών απαιτείται ζέστη

Καλλιέργεια: 
Παρόμοια με του πεπονιού και του αγγουριού 

Είναι φυτό που αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες αλλά

Μελιτζάνα

Solanum Melongena Var. Esculentum, 

Οικογένεια Solanaceae.
Στην Ευρώπη από το 16ο αιώνα.

Καθότι τροπικό φυτό αγαπά τη ζέστη.
Μπορεί να καλλιεργηθεί & σε γλάστρα.

9 gr μελιτζάνας περιέχουν 35 θερμίδες καλή ς πηγής φυσικών ινών.

Επίσης περιέχουν υψηλά ποσοστά φαινολικών αντιοξειδοτικών. 

Κυρίαρχο ανάμεσα σε αυτά είναι το χλωρογενικό οξύ, που σύμφωνα με τους ερευνητές μπορεί να μπλοκάρει τη δημιουργία των καρκινογενών νιτροσαμινασών και μειώσει τον κίνδυνο κάποιων τύπων καρκίνου όπως ήπατος (συκώτι) και παχέως εντέρου 

Ιάπωνες ερευνητές ανακάλυψαν ότι η φλούδα στις μελιτζάνες περιέχει ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που μπορεί να περιορίσει την εξάπλωση του καρκίνου. 

Το αντιοξειδωτικό που περιέχει η φλούδα της, μπλοκάρει τη δημιουργία αιμοφόρων αγγείων που τρέφουν τους καρκινικούς όγκους.

Σπορά: Σε σπορείο (=φυτώριο) ή στο χώμα

Σε σπορείο
Αρχές με μέσα Μαρτίου σε θερμοκρασιακό περιβάλλον μεγαλύτερο των

Ντομάτα

Το κόκκινο χρώμα οφείλεται στο καροτινοειδές Λυκοπίνιο (είναι η κύρια χρωστική ουσία της τομάτας) ενώ το πορτοκαλί στο β-καροτίνιο (προβιταμίνη Α). 

Σε μικρότερες ποσότητες υπάρχουν επίσης άλλα καροτινοειδή και ξανθοφύλλες. Το λυκοπίνιο δε χρειάζεται φως για να σχηματισθεί. 

Οι καρποί μετά τη συγκομιδή κοκκινίζουν και στο σκοτάδι. 

Θερμοκρασίες άνω των 32 βαθμών Κελσίου εμποδίζουν τη σύνθεση λυκοπινίου, όχι όμως του β-καροτινίου, γι' αυτό και όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες οι καρποί δεν έχουν βαθύ κόκκινο χρώμα αλλά πορτοκαλί.

Η τομάτα (Lycopersicum esculentum) ανήκει στην οικογένεια Solanaceae. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν οι πιπεριές και οι μελιτζάνες. 

Η τομάτα κατάγεται από την τροπική Αμερική (Περού, Ισημερινό) όπου υπάρχουν πολλά αυτοφυή είδη. 

Καλλιέργεια ντομάτας

Σπορείο

Οικιακό σπορείο

Πως φτιάχνω ΣΠΟΡΕΙΟ και πως μεγαλώνω φυτά, ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ.

Γράφτηκε ότι θα υπάρξει απόφαση που θα απαγορεύσει την ιδιωτική καλλιέργεια. Και άλλες φορές έχουμε ακούσει ανάλογα “παράλογα”, που στην πορεία τα “αλλάζουν”, τα διαμορφώνουν, αλλά ο στόχος είναι γνωστός…
Toν σπόρο τους, τον έριξαν και δουλεύει. Ας μάθουμε να φτιάχνουμε ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, για … καβάντζα!
Πιθανολογούμε ότι αυτή η απόφαση μπορεί να περάσει, μιας και δεν επηρεάζει πολύ κόσμο. Οι πολλοί μαντρώθηκαν στις πόλεις, τι τους νοιάζει που… δε θα έχουν κήπο;Σάμπως έχουν τώρα; Πέρασαν πολύ πιο επώδυνα μέτρα για πολλούς… Στην γιαγιά και στον παππού που παρέμειναν πίσω στην ύπαιθρο, θα κολώσουν; Εδώ δεν ντράπηκαν που έβαλαν το χέρι στην τσέπη τους… Το πως θα την εφαρμόσουν, δε νομίζουμε ότι θα βιαστούν.
Πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά, που λέει και ο σοφός λαός…
Η Μάνα ελληνική Γη , σου δίνει πολλές λύσεις για να “φτιαχτείς” μόνος σου. Άλλωστε η ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ είναι το ΒΑΣΙΚΟ που προτείναμε για την έξοδο από τη 

Φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας

Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας!

Στην Ελληνική ύπαιθρο υπάρχουν πολλά άγρια χόρτα που τρώγονται.
Πολλοί δεν τα γνωρίζουμε εκτός από ένα δυο είδη, που ίσως έχουμε ψωνίσει για να φτιάξουμε χόρτα ή πίτες. Τα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στους αγρούς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνες C, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού.

Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μερικά για την πιο εύκολη αναγνώρισή, την αξιοποίηση και την χρήση τους.

Ιδιότητες φυτών & λαχανικών

Παραδοσιακές πρακτικές ιδιότητες φυτών & λαχανικών...

Σύμφωνα με την παράδοση πάντα...
Εννοείτε ότι το άρθρο που αναδημοσιεύουμε, έχει ενημερωτικό χαρακτήρα & πως όσα αναφέρονται δεν είναι ιατρικές συμβουλές, παρά καταγραφή παραδοσιακών τρόπων χρήσης των φυτών - λαχανικών.

Προτροπή μας η συμβουλή ειδικών πριν από κάθε ενέργεια αφού γνωστό είναι πως όλα τα βότανα δεν είναι πάντοτε πανάκεια αλλά & αθώα ...

(Άλκης Σαββόπουλος)

Το βιβλίο "Γεωπονικόν του Αγαπίου Μοναχού Κρητός" γράφτηκε πιθανόν το 1620, εκδόθηκε στη Βενετία το 1643 και επανεκδόθηκε τουλάχιστον άλλες 15 φορές! Μάλιστα έχει ιδιαιτέρως μακροσκελή τίτλο.
“Βιβλίον καλούμενον Γεωπονικόν, εις το οποίον περιέχονται ερμηνείαι θαυμασιώταται. Πώς να κεντρώνονται και φυτεύονται τα δέντρα και έτερα όμοια. Και εξόχως πώς να κυβερνάται πας ένας δια να φυλάγεται υγιής. Έτι δε και ιατρικά διάφορα αληθέστατα συναγμένα από ιατρούς σοφωτάτους, εις πάσαν ασθένειαν. Και Μηνολόγιον δια όλες τες εορτές του χρόνου.”

 *Ολόκληρο το βιβλίο του Μοναχού Αγαπίου έκδοση του 1795!!

*Έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δείτε τα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ!!! Σελ. 12-20.

Λιγούστρο (Ligustrum jonandrum & Ligustrum delavayanum)

Ligustrum delavayanum 

Είδος: Λιγούστρο γιονάνδουμ
Συνώνυμα: Ligustrum jonandrum
Οικογένεια: Oleaceae
Κατάταξη: Δικοτυλήδονο
Είδος φυλλώματος: Αειθαλές
Έκθεση στον ήλιο:
Απαιτήσεις σε νερό: Μέτρια εδάφη
Ανθεκτικότητα στο ψύχος:
Μεγ. ύψος: 2 m
Μεγ. πλάτος: 2 m 

 

Ligustrum
Τα λιγούστρα αποτελούνται από 50 περίπου είδη δηλητηριωδών, αειθαλών, ημιαειθαλών και φυλλοβόλων θάμνων και μικρών δένδρων.
Αναπτύσσονται σε κάθε καλά στραγγιζόμενο έδαφος, σε ηλιόλουστες και ημισκιασμένες θέσεις. Τα είδη με έγχρωμο φύλλωμα απαιτούν ηλιόλουστες θέσεις.
Δέχονται κλάδεμα μορφοποίησης και φυτεύονται κυρίως σε φυτοφράχτες και γλάστρες.
Πολλαπλασιάζονται εύκολα με μοσχεύματα. Τα τυπικά είδη πολλαπλασιάζονται και με σπόρους, ενώ οι ποικιλίες δένδρων με εμβόλια πάνω σε L. japonicum.

Ligustrum delavayanum
Αειθαλής θάμνος με πολύ μικρά πράσινα φύλλα και λευκά, αρωματικά άνθη στο τέλος της άνοιξης και τις αρχές του καλοκαιριού. Είναι το ιδανικότερο φυτό για τη δημιουργία σχημάτων και φραχτών και συχνά χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ακόμη και αγαλμάτων.

plantpoints

Δάφνη (Laurus nobilis)

Laurus nobilis

Είδος  Δάφνη ευγενής, Δάφνη Απόλλωνος 

Οικογένεια: Lauraceae
Κατάταξη: Δικοτυλήδονο
Είδος φυλλώματος: Αειθαλές
Έκθεση στον ήλιο:
Απαιτήσεις σε νερό: Ξηρά εδάφη
Ανθεκτικότητα στο ψύχος:
Μεγ. ύψος: 10 m
Μεγ. πλάτος: 8 m






Laurus nobilis 
Αειθαλής θάμνος με πράσινα, αρωματικά φύλλα και κίτρινα άνθη την άνοιξη.

Laurus
Το γένος περιλαμβάνει τρία είδη αειθαλών θάμνων ή μικρών δένδρων με πράσινα αρωματικά φύλλα.
Αναπτύσσονται σε ηλιόλουστες και ελαφρά σκιασμένες, προστατευμένες θέσεις και στραγγιζόμενα εδάφη.
Φυτεύονται μεμονωμένα και σε φυτοφράχτες.
Πολλαπλασιάζονται με σπόρους και μοσχεύματα.

Αγιόκλημα (Lonicera pileata)

Lonicera pileata 

Είδος

Οικογένεια: Caprifoliaceae
Κατάταξη: Δικοτυλήδονο
Είδος φυλλώματος: Αειθαλές
Έκθεση στον ήλιο:
Απαιτήσεις σε νερό: Μέτρια εδάφη
Ανθεκτικότητα στο ψύχος:
Μεγ. ύψος: 1 m
Μεγ. πλάτος: 3 m

Lonicera
Το γένος περιλαμβάνει περίπου 180 είδη αειθαλών και φυλλοβόλων αναρριχώμενων φυτών και θάμνων που τα περισσότερα προέρχονται από την Κίνα (100 είδη). Έχουν πράσινα απλά και αντίθετα φύλλα. Αναπτύσσονται σε

Λεμονοκυπάρισσο

Είδος Κουπρεσσοκύπαρις κίτρινος, Λεϊλάντι κίτρινο 

Συνώνυμα: Cupressus leylandii "Castlewellan gold"
Οικογένεια: Cupressaceae
Κατάταξη: Κωνοφόρο
Είδος φυλλώματος: Αειθαλές
Έκθεση στον ήλιο: 
Απαιτήσεις σε νερό: Μέτρια εδάφη
Ανθεκτικότητα στο ψύχος: 
Μεγ. ύψος: 15 m
Μεγ. πλάτος: 4 m


x Cupressocyparis
Το γένος αποτελεί διασταύρωση των γενών Cupressus και Chamaecyparis που αναπτύχθηκε το 1888 από τον καπετάνιο C.J. Leyland στην Αγγλία. Είναι κωνοφόρα ταχυαυξή φυτά με λεπιοειδή φύλλα και κωνική κόμη. Είναι από τα πλέον διαδεδομένα φυτά φυτοφρακτών ανά τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα το χρησιμοποιούμε σε βαθμό υπερβολής. Η διάδοσή τους οφείλεται στα πολύ θετικά χαρακτηριστικά τους (ταχύτητα ανάπτυξης, ευρωστία, κόστος αγοράς) αλλά κυρίως στην αντοχή τους ώς τώρα σε ασθένειες που έπληξαν παρόμοια γένη κωνοφόρων, όπως τις Τούγιες (Thuja) και τα Χαμαικυπάρισσα (Chamaecyparis).
Επιλέξτε για τη φύτευσή τους μια ηλιόλουστη θέση, σε μέτρια υγρά, στραγγιζόμενα, γόνιμα εδάφη. Σε ημισκιασμένες θέσεις τα φυτά αναπτύσσονται αλλά με λιγότερο πυκνό φύλλωμα και με απώλεια του χρώματος στις ποικιλίες με

Κλάδεμα

Κλάδεμα

• για την αισθητική  διαμόρφωση 
• για καλυτέρευση της ανάπτυξης - απόδοσης.

Καθότι ένα κλάδεμα εξαρτάται από το είδος & αυτό το οποίο θα εξυπηρετήσει, ως επί το πλείστον το "πολύ" κλάδεμα γίνεται σε συγκεκριμένη εποχή & με συγκεκριμένο τρόπο, 

• Με τη χρήση εργαλείων (κλαδευτήρι, πριόνι, θαμνοκοπτικό...) & όχι με τα χέρια καθότι συνήθως επίκειται τραυματισμός του
• Οι τομές κοπής γίνονται με γωνία ~45ο αντίθετα από τον τελευταίο οφθαλμό που διατηρούμε στο κλαδί & με τρόπο που θα δυσκολεύει την αποβολή χυμών (όσο είναι εφικτό). Ενδείκνυται η επάλειψη της πληγής & με ειδικά σκευάσματα για μεγαλύτερη προστασία από μόλυνση.
• Κάθε είδος κλαδεύεται διαφορετικά, τουτέστιν συμβουλευόμαστε την αντίστοιχη βιβλιογραφία ή απευθυνόμαστε & στους ειδικούς

Πηγές:
http://www.vita.gr/html/ent/696/ent.4696.asp
https://sites.google.com/site/treeghrizoume/genika-themata/kladema
http://www.anthorama.gr/files/kladema.htm
και με σχέδια που είναι ιδιαίτερα βοηθητικά για τα πρώτα βήματα του ερασιτέχνη κηπουρού)
http://www.avramis.gr/22FAD319.el.aspx
(αφορά ειδικά το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς)
http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&id=61786
(video για το κλάδεμα της ελιάς)

praktikesidees

Λέιλαντ

Είδος (Cupressus leylandii)
Οικογένεια: Cupressaceae
Είδος φυλλώματος: Αειθαλές κωνοφόρο που μοιάζει με κυπαρίσσι.
Έκθεση στον ήλιο:  
Απαιτήσεις σε νερό: Μέτρια εδάφη 
Ανθεκτικότητα στο ψύχος:  
Μεγ. ύψος: 20 m 
Μεγ. πλάτος: 5 m

x Cupressocyparis Το γένος αποτελεί διασταύρωση των γενών Cupressus και Chamaecyparis που αναπτύχθηκε το 1888 από τον καπετάνιο C.J. Leyland στην Αγγλία. Είναι κωνοφόρα ταχυαυξή φυτά με λεπιοειδή φύλλα και κωνική κόμη. Είναι από τα πλέον διαδεδομένα φυτά φυτοφρακτών ανά τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα το χρησιμοποιούμε σε βαθμό υπερβολής.  Η διάδοσή τους οφείλεται στα πολύ θετικά χαρακτηριστικά τους (ταχύτητα ανάπτυξης, ευρωστία, κόστος αγοράς) αλλά κυρίως στην αντοχή τους ώς τώρα σε ασθένειες που έπληξαν παρόμοια γένη κωνοφόρων, όπως τις Τούγιες (Thuja) και τα Χαμαικυπάρισσα (Chamaecyparis). Πολλαπλασιάζονται με ημιξυλώδη ή ξυλώδη μοσχεύματα που κόβουμε με “νύχι” το φθινόπωρο ή το χειμώνα και με εμβόλια. Επιλέξτε φυτά που πολλαπλασιάστηκαν με εμβόλια, έχουν καλύτερη ανάπτυξη, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μεγαλύτερη αντοχή στην ξηρασία και τις ανεμορρυψίες. Cupressocyparis x leylandii Είναι το πιο εύρωστο φυτό του γένους με πράσινο φύλλωμα.

Φροντίδα

Προτιμάται για δημιουργία πράσινου φράχτη (1μ*1μ) καθώς δε λερώνει το κήπο με φύλλα & οι απαιτήσεις του έχουν να κάνουν με τον ήλιο, τη καλή αποστράγγιση & λίγο νερό το καλοκαίρι.
Επιλέξτε για τη φύτευσή τους μια ηλιόλουστη θέση, σε μέτρια υγρά, στραγγιζόμενα, γόνιμα εδάφη. Σε ημισκιασμένες θέσεις τα φυτά αναπτύσσονται αλλά με λιγότερο πυκνό φύλλωμα και με απώλεια του χρώματος στις ποικιλίες με έγχρωμα φυλλώματα.
Φυτεύονται μεμονωμένα, σε φυτοφράχτες ακόμη και σε γλάστρες.

Γενικά αντέχει στο κρύο, έχει ευαισθησία στους μύκητες & έτσι καλό είναι να αποφεύγεται το πότισμα των φύλλων του. 

Κλάδεμα

Στη πρώτη δεκαετία δε ξεπερνά τα 5-6 μέτρα σε ύψος. Το σχήμα του διαμορφώνεται από τα πράσινα ανοιχτά κλαδιά που σχηματίζουν πυραμίδα ή τη προσωπική μας διαμόρφωση με το θαμνοκοπτικό. Μεγάλο κλάδεμα καλύτερα να γίνεται προς το τέλος του Χειμώνα. 
Ψηλώνει όσο κλαδεύεται χαμηλά & σταματά να ψηλώνει όταν κοπεί η κορυφή 
του.
Όταν φτάσει στο επιθυμητό μέγεθος κλαδεύεται, συνήθως, μία φορά κατ έτος.Δεν ασχολούμαστε με τα ενδιάμεσα κλαδιά αφήνοντάς τα να μεγαλώνουν & να πυκνώνουν το φράχτη. Κλαδεύουμε μόνο ότι προεξέχει εμπρός & πίσω για αισθητικούς λόγους.

Cupressocyparis x leylandii

Πηγές:

praktikesidees.

plantpoints

Φασκόμηλο (salvia officinalis & Salvia ssp)

Είδη
Οικογένεια: Lamiaceae
Πολλά είδη Salvia έχουν καταγραφεί από τα οποία κυριότερα είναι:
Salvia officinalis: Ημιθαμνώδες πολυετές είδος (έως και 15 έτη) αυτοφυές στην Ήπειρο που το ύψος του κυμαίνεται από 30-80 cm. Τα άνθη του είναι μεγάλα 2-3 cm, ιόχρωμα σε αραιούς σπονδύλους ανά 3-6 άνθη που σχηματίζουν ένα απλό κορυφαίο βότρυ. Ανθοφορία αρχίζει από Απρίλιο και τελειώνει το πρώτο δεκαήμερο του Μαϊου.
Salvia triloba (frutocosa): (Greek sage) Αυτοφυές αειθαλής θάμνος στα νησιά του Αιγαίου και σε ξερές περιοχές της βόρειας και νότιας Ελλάδας με οσμή λεβάντας. Τα φύλλα του είναι οβάλ έως επιμήκη χρώματος γκρι-πράσινου. Άνθη μοβ προς ροζ ακόμη και άσπρα. Η διάρκεια ζωής του φτάνει τα 12 έτη. Αιθέριο έλαιο από 1,75-6%.
Salvia sclarea: Αυτοφυές αειθαλής θάμνος που απαντάται συνήθως στη Βόρεια Ελλάδα.
Salvia pomifera: Αυτοφυές Δυτική Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, νησιά Αιγαίου. Μεγάλος θάμνος έως 1μ.
Salvia vividis: Μονοετής πόα μέχρι και 600 m.
Salvia divinorum: Πολυετές ενδημικό είδος ύψους 2-3 μέτρα.

Πολυετές ανθεκτικό φυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν «ελληνικό τσάι» και φτάνει σε ύψος τα 0,3 με 0,6 μέτρα. Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βραστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι. Αφθονεί στην Πελοπόννησο και στα νησιά.
Αγγλικό όνομα: Sage

Φροντίδα
Κλίμα –έδαφος:
Για την ανάπτυξη του το φασκόμηλο απαιτεί εδάφη καλά αεριζόμενα με pH ουδέτερο έως και αλκαλικό (=7,0+). 
Σε αμμώδη εδάφη από άποψη μηχανικής σύστασης δεν καλλιεργείται συνήθως γιατί καθυστερεί η ανάπτυξή του και επιπλέον η άμμος του εδάφους προσκολλάται στα κατώτερα φύλλα των φυτών με συνέπεια να υποβαθμίζεται η ποιότητά τους.
Αναπτύσσεται ικανοποιητικά τόσο σε ψυχρές όσο και σε θερμές περιοχές. Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι –25 0C. Ανάλογα με το είδος, η Salvia μπορεί να καλλιεργηθεί τόσο σε πεδινές όσο και σε περιοχές με υψόμετρο μέχρι 1.400 m.

Ευδοκιμεί και στη γλάστρα, αρκεί να βρίσκεται στον ήλιο χωρίς να ποτίζεται τακτικά. Αγαπά τα εδάφη που είναι σχετικά ξερικά.

Κορομηλιά

Κορομηλιά

Η κορομηλιά είναι καρποφόρο φυλλοβόλο δέντρο. 

Ανθίζει στις αρχές της άνοιξης κάνοντας όμορφα λευκά λουλούδια.

Στα τέλη της άνοιξης με αρχές καλοκαιριού (ανάλογα την περιοχή) γίνονται τα κορόμηλα. 

Φροντίδα

Χρειάζεται ηλιόλουστα σημεία
και θεωρείται μέτριο δέντρο αφού δεν ξεπερνά συνήθως τα 5 με 6 μέτρα σε ύψος.
Έχει μέτριες απαιτήσεις σε νερό και είναι εξαιρετικά ανθεκτική στον παγετό.

Πηγές:

fytosymvoules

Μέντα (Mentha piperita, Mentha pulegium, Mentha Rotundifolia)

Είδος
Αρωματικό φυτό με πολυετή πόα και πράσινα φύλλα. Πολύ δημοφιλές φυτό και για τη παρασκευή του ποτού Μοχίτο καθώς χρησιμοποιούμε για γεύση & άρωμα τα φύλλα της.
Αγγλικό όνομα: Mint

Φροντίδα 

Η μέντα μπορεί να ευδοκιμήσει σε ποικιλία κλιμάτων και εδαφών.
Άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης για τη μέντα είναι 17 οC και όταν αρδεύεται τακτικά αντέχει και σε υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.
Αποδίδει καλύτερα σε εδάφη, βαθιά, πλούσια σε οργανική ουσία που δεν είναι πολύ βαριά, στραγγερά, με τιμή pH 6,5, αλλά και σε pH 6-7,5 δεν παρουσιάζει προβλήματα.
Η σχέση των τριών θρεπτικών στοιχείων Ν, P, K, 1:0,4:1.6, αντίστοιχα. 
Το κάλιο κάνει τη μέντα πιο ανθεκτική στις μυκητολογικές ασθένειες. Οι κοπριές και τα οργανικά εμπορικά λιπάσματα ενδείκνυνται περισσότερο από τα ανόργανα. Η μέντα είναι πολύ απαιτητική σε νερό και σε πολύ θερμό καιρό η καλλιέργεια μπορεί να χρειασθεί και τρία ποτίσματα την εβδομάδα.

Εν συντομία
Χρειάζεται ηλιόλουστες θέσεις και έδαφος με πολύ καλή στράγγιση, αλλά αντέχει και σε μέρος που τη βλέπει λίγες ώρες την ημέρα ο ήλιος. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού σημαντικό είναι να ποτίζεται καθημερινά. 
Είναι αρκετά ανθεκτική στον παγετό. 

Mentha piperita, Mentha pulegium
 & Mentha Rotundifolia

Σπορά
Μπορείτε να σπείρετε τους σπόρους Μέντας νωρίς την Άνοιξη, μετά τα τελευταία κρύα. Χρησιμοποιήστε πολλούς σπόρους γιατί πολλοί από αυτούς είναι στείροι.

Απλώστε τους σπόρους της Μέντας επάνω στο χώμα και ποτίστε άμεσα. Μη σκεπάσετε τους σπόρους με χώμα. Βάλτε τη γλάστρα σε σημείο που θα την βλέπει ο ήλιος. Οι σπόροι θα βλαστήσουν σε περίπου 12 ημέρες.

Για να βοηθήσετε τους σπόρους να βλαστήσουν, μπορείτε να καλύψετε τη γλάστρα με ένα διαφανές πλαστικό, π.χ. μεμβράνη περιτυλίγματος. Έτσι θα δημιουργήσετε ένα πρόχειρο θερμοκήπιο.

Ένας άλλος διαδεδομένος τρόπος πολλαπλασιασμού είναι με τη χρήση ριζωμάτων. Μπορείτε να μεταφυτέψετε ριζώματα Μέντας από ένα αναπτυγμένο φυτό σε μία νέα γλάστρα.

• Η μέντα μπορεί να ευδοκιμήσει σε ποικιλία κλιμάτων και εδαφών. Άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης για τη μέντα είναι 17 οC και όταν αρδεύεται τακτικά αντέχει και σε υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Αποδίδει καλύτερα σε εδάφη, βαθιά, πλούσια σε οργανική ουσία που δεν είναι πολύ βαριά, στραγγερά, με τιμή pH 6,5, αλλά και σε pH 6-7,5 δεν παρουσιάζει προβλήματα. Η σχέση των τριών θρεπτικών στοιχείων Ν, P, K, 1:0,4:1.6, αντίστοιχα. Το κάλιο κάνει τη μέντα πιο ανθεκτική στις μυκητολογικές ασθένειες. Οι κοπριές και τα οργανικά εμπορικά λιπάσματα ενδείκνυνται περισσότερο από τα ανόργανα. Η μέντα είναι πολύ απαιτητική σε νερό και σε πολύ θερμό καιρό η καλλιέργεια μπορεί να χρειασθεί και τρία ποτίσματα την εβδομάδα.
• H μέντα είναι στείρο υβρίδιο, γι΄αυτό δεν πολλαπλασιάζεται εγγενώς με σπόρο παρά μόνον αγενώς, με ριζώματα μοσχεύματα ή φυτάρια μικροπολλαπλασιασμού.
• Η μέντα συγκομίζεται στην αρχή της ανθοφορίας (συνήθως αρχές Ιουλίου), ενώ από καλλιέργειες που είναι εγκατεστημένες σε εύφορα αρδευόμενα χωράφια, μπορεί να γίνει άλλη μία συγκομιδή το Σεπτέμβριο. Η απόδοση σε νωπή χορτομάζα φθάνει ή και ξεπερνάει τα 1000 κιλά/στρ. στην πρώτη συγκομιδή. Η δεύτερη συγκομιδή είναι ίσης ή μικρότερης απόδοσης.
• Η απόδοση σε αιθέριο έλαιο από τις δύο συγκομιδές μπορεί να φθάσει τα 8 λίτρα ανά στρέμμα και εξαρτάται κυρίως από την καλλιεργούμενη ποικιλία, το έδαφος, τις επικρατούσες κλιματικές συνθήκες και τις καλλιεργητικές πρακτικές.
• Διάφορα έντομα, αφίδες, νηματώδεις κ.ά. προσβάλλουν τη μέντα που αν εξαιρέσει κανείς τους νηματώδεις, δεν προξενούν μεγάλες ζημιές. Το μεγάλο πρόβλημα για τη μέντα είναι οι μυκητιάσεις. Οι φυτείες υποφέρουν συνήθως από βερτιτσιλλιώσεις (Verticillium sp) και σκωριάσεις (Puccinia mentha). Ένα μέτρο περιορισμού της εξάπλωσης των βερτιτσιλλιώσεων και των σκωριάσεων είναι το ξερίζωμα και κάψιμο των προσβεβλημένων φυτών στις βιολoγικές καλλιέργειες, αλλά και στις συμβατικές. Ανεξάρτητα του αν εμφανίσθηκαν στη φυτεία ασθένειες ή όχι, στο ίδιο έδαφος δεν πρέπει να καλλιεργηθεί μέντα, δυόσμος και άλλα συγγενή είδη του γένους mentha για 6 χρόνια.

Πηγές:
e-geoponoi 
thecookbook

kalliergo
fytosymvoules

Ματζουράνα (Origanum majorana, Lamiaceae)

Ματζουράνα

Είδος
Η μαντζουράνα Origanum majorana L. είναι αρωματική, πολυετής πόα χνουδωτή με βλαστό όρθιο, πολύκλαδο, σχεδόν λείο ύψους 20-50 cm, με φύλλα γκρι έως πράσινα μικρά, ωοειδή ή προμήκη με βραχύ μίσχο. Άνθη λευκά ή και κόκκινα, σε στάχυ ωοειδή ή σφαιρικά. Βράκτια ωοειδή- σπαθοειδή & συγγενικό της ρίγανης.
Η μαντζουράνα έχει πιο πλαστικό γενετικό χαρακτήρα από τη ρίγανη. Υπάρχουν ποικιλίες που είναι περισσότερο και άλλες λιγότερο θερμοαπαιτητικές από τη ρίγανη. Φυτά ματζουράνας σε γραμμές παρατηρήσεων στο Κ. Γ. E. Μ. Θ., προερχόμενα από διάφορους κήπους της Στερεάς Ελλάδας και Μακεδονίας, δεν έχασαν το φύλλωμά τους το χειμώνα (2004-2005), σε αντίθεση με τη ρίγανη, όπου όλοι οι γενότυποι της συλλογής απώλεσαν το υπέργειο τμήμα τους από τις παγωνιές. 
Αγγλικό όνομα: Marjoram
Οικογένεια: Lamiaceae

Φροντίδα
Κλίμα –έδαφος:
Η μαντζουράνα ευδοκιμεί σε εδάφη πλούσια που αποστραγγίζονται καλά. Προτιμά περιοχές με μάλλον ήπιο κλίμα. Παρουσιάζει μειωμένη αντοχή στο κρύο. Η φωτοπερίοδος επηρεάζει την ανάπτυξη της ταξιανθίας, των φυτών και την διαφοροποίηση της ταξιανθίας. 

Σε περιοχές με διάρκεια ημέρας 12-16 ώρες την περίοδο της διαφοροποίησης δημιουργεί φυτά με καλύτερο φύλλωμα. 
Καλύτερο pH ανάπτυξης το 6,8 αλλά αναπτύσσεται καλά και σε μεγαλύτερο pH, (μπορεί να αναπτυχθεί και σε pH 4,9-8,7).

Εν συντομία
Η ματζουράνα απαιτεί γονιμότερα εδάφη από τη ρίγανη και είναι πιο απαιτητική σε νερό.
Καλλιεργείται εύκολα σε γλάστρα.
Κατά τους πρώτους μήνες θα πρέπει να φροντίσετε ώστε το χώμα να είναι συνεχώς υγρό. Μετά από αυτή την περίοδο, μπορείτε να αραιώσετε τη συχνότητα ποτίσματος.

Λεβάντα (Lavandula angustifolia, Lavandula stoechas)

Είδος

Πολυετές φυτό με χαρακτηριστική ευωδιά και υπέροχα μοβ άνθη. Είναι ενδημική στη Νότια Ευρώπη. Άλλα ονόματα με τα οποία είναι γνωστή η Λεβάντα είναι: Αγριολεβάντα, λαμπρή, λαβαντή, χαμολίβανο, μυροφόρα, καραμπάσι, αβαγιανός.
Αγγλικό όνομα: Lavender

Φροντίδα
Το κλίμα, το έδαφος, το υψόμετρο ακόμη και η έκθεση της καλλιέργειας, βορινή-νότια ή δυτική-ανατολική, παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των φυτών και στην περιεκτικότητα και τη σύνθεση του αιθερίου ελαίου. Έτσι η ίδια ποικιλία ή και ο ίδιος χημειότυπος, είναι δυνατό να δίνουν αιθέριο έλαιο διαφορετικής σύστασης, ανάλογα με την

Κάρδαμο

Είδος

Μονοετές τροπικό φυτό που φτάνει σε ύψος τα 20 με 30 εκατοστά. Αγγλικό όνομα: Cardamom

Φροντίδα

Καθώς το Κάρδαμο είναι τροπικό φυτό που αναπτύσσεται στο έδαφος των τροπικών δασών, χρειάζεται να τοποθετήσετε τη γλάστρα σε ένα σκιερό μέρος και να φροντίζετε ώστε το χώμα να έχει πάντα υγρασία. Επίσης θα πρέπει να ψεκάζετε τα φύλλα του με νερό. Προσπαθούμε δηλαδή να αναπαράγουμε τις συνθήκες ενός τροπικού δάσους. Το Κάρδαμο δεν αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες. Αν κάνει κρύο θα πρέπει να το βάλετε μέσα στο σπίτι.

Σπορά
Μπορείτε να φυτέψετε σπόρους Κάρδαμου σε γλάστρες από την Άνοιξη έως το Φθινόπωρο. 40 με 50 ημέρες μετά τη σπορά θα έχετε το δικό σας κάρδαμο.

Επίσης, μπορείτε να πολλαπλασιάσετε το Κάρδαμο με τη χρήση ριζωμάτων.

Πηγές:

kalliergo